Recent verschenen er een aantal artikels in de pers waaruit zou kunnen afgeleid worden dat verkrachters zelden gestraft worden.
Zelf was ik aanwezig op de presentatie in de Senaat te Brussel van de studie terzake van mevrouw Daničle Zucker op 16.6.2009.
Haar studie is gebaseerd op een onderzoek binnen twee grootstedelijke parketten.
De cijfers voor het arrondissement Kortrijk leveren een ander beeld op.
Weliswaar kon voor onderstaande cijfers geen onderscheid gemaakt worden tussen minderjarige en meerderjarige slachtoffers.
Van de 321 verkrachtingsdossiers die tussen 2006 en 2008 werden behandeld door het Kortrijkse parket;
- werden 68 dossiers overgemaakt aan een ander parket (territoriale bevoegdheid)
- werden 14 dossiers afgesloten met een buitenvervolgingstelling door de raadkamer
- werd 1 dossier afgehandeld via bemiddeling in strafzaken
- werden 41 dossiers door de correctionele rechtbank afgehandeld
- zijn nog 42 dossiers in behandeling (waarvan er 8 reeds gedagvaard werden voor de rechtbank)
Er werden 153 dossiers zonder gevolg gerangschikt:
- 5 werden afgesloten na een proefperiode met voorwaarden aanvaard door de verdachte
- in 15 dossiers was er helemaal geen sprake van een misdrijf
- in 93 dossiers werden onvoldoende bewijzen weerhouden
- in 30 dossiers kon geen dader worden geďdentificeerd
- in 3 dossiers was verjaring opgetreden (zeer laattijdige aangifte)
- in 3 dossiers overleed de verdachte vooraleer vervolgd kon worden
- 4 dossiers werden om andere reden afgesloten
Bovenvermelde dossiers bevatten ook de klachten die manifest ongegrond zijn (te denken valt o.a. aan de valse klachten in de context van vechtscheidingen), klachten die pas jaren na datum van de feiten worden neergelegd en de klachten waar elke concrete aanwijzing naar een dader ontbreekt.
De voorbije jaren - uiteraard ook nu nog - werden sterke inspanningen geleverd om de onderzoeken in zedendossiers tot een goed einde te brengen.
Er kan onder meer verwezen worden naar de behandeling van alle zedendossiers door gespecialiseerde magistraten, het structureel en periodiek overleg met de politiediensten om de opsporing en vervolging van zedenmisdrijven kwalitatief te verbeteren, de performante werking en continue bijscholing van een gemotiveerde groep videoverhoorders, de oprichting van een medische cel binnen het parket om de samenwerking met de medische wereld en deskundigen te optimaliseren, het systematisch gebruik van alle beschikbare opsporingsmiddelen (set seksuele agressie, DNA-onderzoek, polygraaftest, gespecialiseerde databanken,…).
Kortrijk, 16 maart 2010
Frits Verhaeghe
Procureur des Konings
